Historia

The Story So Far

PIERWSZY KONTAKT
Terranie po raz pierwszy zapędzili się w dalekie krańce galaktyki w momencie gdy awaria systemu nawigującego skierowała ich zautomatyzowane statki kolonialne poza ustalony kurs. Mijając swoje pierwotne cele statki rozbiły się na trzech światach, rozsianych w sektorze Korpulu.

Przez kilka dekad Teranie zdołali wybudować kolonie, rozprzestrzenić się na inne planety i rozpocząć konflikt pomiędzy sobą. Wiek po końcu Wojny Gildii, Terrańska Konfederacja stała się niekwestionowanym zwycięzcą i zyskała kontrolę nad kolonialną przestrzenią.

Terrańskie kolonie po raz pierwszy uświadomiły sobie, że nie są same w kosmosie, gdy lśniąca flota Statków Wojennych Protossów znienacka zaatakowała Chau Sarę – jeden ze światów Konfederacji. Statki Obcych spaliły całą powierzchnię planety bez żadnego ostrzeżenia.

Zaskoczona tym niczym nie sprowokowanym atakiem, Konfederacja wysłała flotę dowodzoną przez pułkownika Edmund’a Duke’a by broniła sąsiednią kolonię – Mar Sarę.

Ku ich zdziwieniu Protossi wycofali się, co szybko wykorzystał pułkownik Duke ogłaszając zwycięstwo Konfederacji.

 

MAR SARA
Tymczasem na Mar Sara marszałek Jim Raynor odpowiedział na sygnał SOS wysłany z otchłani jałowej ziemi. Natknął się na Terrańską placówkę zainfekowaną przez nieznany obcy organizm. Gdy zdał sobie sprawę, że wszyscy ludzie nie żyją kazał swoim żołnierzom zniszczyć obiekt.

Konfederacja zareagowała natychmiastowo i uwięziła Raynor’a i jego ludzi. W międzyczasie przez planetę przetoczyły się kolejne fale ataków obcych kreatur. Spowodowało to przybycie anty-Konfederacyjnej organizacji buntowników znanych jako Synowie Korhalu, którzy zaczęli organizować opór przeciwko obcym zwanych od tej pory jako Zergi.

Bestialskie Zergi rozprzestrzeniały się zbyt szybko i zwinnie by mogły być zatrzymane. Uwolniony przez buntowników Raynor odkrył, że Konfederacja wiedziała wcześniej o przybyciu Zergów. On i przywódca rebeliantów, Acturus Mengsk, ewakuowali wszystkich których mogli z planety Mar Sara zanim powracająca flota Protossów spopieliła powierzchnię planety.

 

ANTIGA PRIME
Boleśnie pozbawiony złudzeń co do Konfederacji Raynor przyłączył się do Synów Korhalu.

Na planecie znanej jako Antiga Prime pracował razem z drugim dowodzącym Mengska – Sarą Kerrigan – byłym Duchem (Ghost) , elitarną jednostką Konfederacji, telepatycznie uzdolnionym zabójcą, którą Mengsk uwolnił od rządowego prania mózgu. Raynor i Kerrigan stworzyli zgrany zespół.

Mengsk szybko rozpoczął rewoltę na pełną skalę przeciwko Konfederacji na Antiga Prime.

Awansowany na generała Duke próbował interweniować, ale jego statek padł ofiarą ataku Zergów. Dzięki karkołomnemu posunięciu Mengsk zdołał przekonać generała do przyłączenia się do Synów Korhalu w zamian za uratowanie jego życia.

Konfederacja pośpiesznie przysłała posiłki na powierzchnię planety. Jednakże Kerrigan i Mengsk odkryli straszny sekret – uczeni Konfederacji stworzyli „Psi Emiter” – urządzenie, które działało jak wabik na Zergi. Testowanie tej broni zagłady przywiodło Zergi na planetę Mar Sara i inne.

Mengsk rozkazał, aby „Psi Emitter” został ukryty w samym sercu bazy Konfederacji na Antiga Prime. Zergi natychmiast zaczęły przybywać by zniszczyć siły Konfederacji. Wkrótce potem Protossi spalili planetę z orbity, podobnie jak zrobili to na Chau Sara i Mar Sara.

 

TARSONIS
Następnie Mengsk grając o najwyższą stawkę uderzył w Tarsonis, planetę-stolicę Konfederacji. Zignorował obawy swych oficerów i rozkazał generałowi Duke’owi umieścić psi emitery na nieskalanym i gęsto zamieszkanym świecie. Obserwując jak siły Zergów zalewają Tarsonis, Raynor zaczął zastanawiać się czy Arcturus jest w pełni swych zmysłów – żaden środek nie był dla niego zbyt ekstremalny by osiągnąć zamierzone cele. Jednak nawet wtedy Raynor nie rozumiał jeszcze w pełni szaleństwa Mengska.

Tym razem dowódca floty Protossów, egzekutor Tassadar, wysłał siły naziemne w próbie uratowania planety. Protossi mieli duże szanse na sukces, więc Mengsk wydał Kerrigan rozkaz wyparcia ich sił z Tarsonis. Pomimo obaw co do słuszności swych czynów, Sara wypełniła rozkaz i upewniła się że Zegi opanują planetę.

Oblężona przez przeważające siły Zergów, Kerrigan poprosiła o ewakuację ze skazanej na zniszczenie planety. Mengsk jednak w szokującym akcie zdrady pozostawił Sarę wraz z jej wojskiem na pastwę Zergów. Raynor wpadł w szał, opuścił Hyperion, flagowy okręt Synów Korhalu, i powrócił na Tarsonis. Przybył jednak zbyt późno by zapobiec schwytaniu Kerrigan przez Zergi.

 

POWSTANIE DOMINIUM
Pomijając te drobne komplikacje, zwycięstwo Arcturusa Mengska i tak dalekie było od zakończenia. Po zniszczeniu Tarsonis runął moloch Konfederacji. Większość niedobitków szybko przyłączyła się do Synów Korhalu, którzy stali się głównym źródłem oporu stawianym przez Terran obcym najeźdźcom. Byli rebelianci ocalili wiele ludzkich istnień. Wahali się z niesieniem pomocy jedynie w przypadkach gdy władze danej planety nie chciały zgodzić się na ich interwencję. Mengsk zaznaczył z przykrością iż w końcu ostateczny wybór należy do lokalnych rządów planetarnych. Poza tym środki jakimi dysponowali Synowie Korhalu były ograniczone, szczególnie w czasach wojny.

Jako że kolejne planety zgłaszały się po pomoc do Synów Korhalu, Mengsk ogłosił konieczność powołania nowego rządu - Dominium Terran, niezbędnego do utrzymania bezpieczeństwa na nowo przyłączonych światach. Nominował też siebie samego na Imperatora Dominium, przyrzekając zwycięstwo nad obcymi.

W tym samym czasie Raynor, choć zbyt późno, zdał sobie sprawę iż zakochał się w Sarze Kerrigan. Nie mogąc jej już uratować, poprzysiągł w imieniu ukochanej szukać sprawiedliwości.

 

OVERMIND
Terranie błędnie wierzyli, że Zergi tworzą wiedzioną instynktem społeczność na zasadzie roju, lecz w rzeczywistości były one kontrolowane przez nadrzędny byt - Overmind, za pośrednictwem tak zwanych Cerebratów. Ponadto Overmind pozyskał na Tarsonis nowe, wielce obiecujące stworzenie, które mogłoby służyć rojowi.

Stwór ten został otoczony ochronnym kokonem i przetransportowany na odległą planetę Char, gdzie miał oczekiwać swych ponownych narodzin jako sługa roju. Bijące od stworzenia fale energii psionicznej przyciągnęły na Char siły Terran i Protossów, lecz Zergi zacięcie broniły kokonu do czasu jego otwarcia. Narodził się nowy byt – ktoś kto mógł zmienić przyszłość sektora Korpusu na wieki.

Z kokonu wyłoniła się nowa Sara Kerrigan – wierny sługa Overmind. Jej ewolucja odblokowała nowe możliwości, jak na przykład fantastyczny potencjał zdolności telepatycznych czy niesamowitą siłę fizyczną. Odarta z ludzkich słabości jak etyka czy moralność, Kerrigan była bezwzględnie oddana jednemu celowi – przetrwaniu roju.

 

KRÓLOWA OSTRZY
Zamknięta w kokonie Kerrigan, będąc przerażoną i zagubioną, szukając pomocy sięgnęła telepatycznie do swych towarzyszy Arcturusa Mengska i Jim’ego Raynora. Raynor bez wahania od razu ruszył Kerrigan z pomocą. Mengsk natomiast wysłał generała Duke’a, być może w próbie odzyskania swej byłej podwładnej jako sprzymierzeńca, lub zwyczajnie chcąc złapać to co z niej zostało w celu poddania dalszym badaniom. Niezależnie od tego po co przybyli, Raynor i Duke dotarli na miejsce za późno. Zagubienie Kerrigan odeszło w niepamięć, a posłuszne jej Zergi z łatwością odepchnęły siły Terran.

Jednakże w Overmind również został wymierzony straszliwy cios. Protossi prowadzeni przez Egzekutora Tassadara związali Królową Ostrzy i liczne siły Zergów walką, podczas gdy Mroczny Templar zwany Zeratulem uśmiercił jeden z Cerebratów. Zergi pozbawione kontroli przez zabicie istoty, wpadły w amok zwracając się przeciwko reszcie roju i zmuszając Overmind do ich eliminacji.

Dla Zergów nie wszystko było jednak stracone. Gdy Zeratul zabił Cerebrate wszedł na krótką chwilę w kontakt telepatyczny z Overmindem. W tym momencie Overmind ujrzał najściślej skrywany przez Protossów sekret – lokalizację ich macierzystej planety Aiur.

Overmind poszukiwał macierzystej planety Protossów przez długi czas. Znając lokalizację Aiur i mając Terran na swych usługach, Overmind miał pewność iż rój w końcu pokona i asymiluje Protossów. Przy użyciu DNA Protossów, Zergi mogłyby wyhodować nową odmianę swego gatunku, idealne maszyny zniszczenia dzięki którym podbiłyby resztę istnień we wszechświecie.

 

INWAZJA NA AIUR
Podczas gdy Królowa Ostrzy zwalczała opór Protossów na Char, główne siły Zergów zostały wysłane by zaatakować Aiur. Choć Protossi zacięcie bronili swej macierzystej planety, Zergom udało się ustanowić przyczółek w niedostępnych obszarach dżungli Aiur, gdzie usadowił się sam Overmind.

Kasta Sędziów (Judicator) jako kasta rządząca, trzymała władzę nad wszystkimi Protossami przebywającymi na Aiur. W Konklawie - ciele wykonawczym rządu - zawrzało. Egzekutor Tassadar, przywódca kasty Wojowników, wraz ze swoimi siłami walczył na odległej planecie Char ignorując rozkazy Konklawe by zniszczyć każdą zainfekowaną przez Zergów planetę Terran. Teraz Protossi stanęli przed groźbą całkowitego opanowania Aiur przez Zergów.

Wkrótce obwołany został nowy egzekutor - Artanis, który wysłany do walki przeciw Zergom wkrótce odniósł istotne zwycięstwo w bitwie o prowincję Antioch. Niedługo po tym wydarzeniu Tassadar nawiązał kontakt z Artanisem i opowiedział mu o bitwach o Char, odkryciu Mrocznych Templariuszy, i zwycięstwie Zeratula nad Cerebrate.

 

MROCZNI BRACIA
Wieki temu Mroczni Templariusze zostali wygnani z Aiur gdyż odmówili dołączenia do Khalii, głębokiej telepatycznej więzi łączącej w dawnych czasach społeczność Protossów. Większość Protossów wierzyła iż ponowne ustanowienie Kalii położyło kres wiekom walk w wyniszczającej wojnie domowej i uratowało ich rasę przed samounicestwieniem.

Dlatego też decyzja Tassadara o współpracy z Mrocznymi Templariuszami, nawet wyłącznie w celu pokonania Zergów, poczytana została za herezję w oczach Konklawe. Przerażeni Protossi zażądali jego powrotu, jednak Tassadar sprzeciwił się i temu rozkazowi mówiąc iż przybędzie na Aiur gdy nadejdzie właściwy czas.

Za radą Tassadara, Artanis zmienił taktykę walk na Aiur, atakując Cerebraty małymi grupami podczas gdy główne oddziały wiązały walką siły Zergów. Śmierć Cerebratów wprowadziła zamęt w szeregach ich sług, lecz niestety na krótko gdyż Overmind doprowadził do ich reinkarnacji. Tylko potencjał energii będących w posiadaniu Mrocznych Templariuszy mógł zapewnić trwałe unicestwienie Cerebratów. Konklawe rozkazało Artanisowi powrócić do tradycyjnej taktyki walki, i udało mu się odnieść kolejne zwycięstwo nad Zergami, tym razem w prowincji Scion, jednakże okupione zostało dużymi stratami własnymi.

 

SĄD NAD TASSADAREM
Konklawe pewne ostatecznego zwycięstwa, wysłało Artanisa by sprowadził Tassadara z powrotem na Aiur gdzie miał zostać osądzony. Artanis przybył na Char i z przykrością poinformował swego poprzednika o żądaniach Konklawe. Tassadar zgodził się powrócić z Artanisem jeżeli egzekutor pomoże mu uwolnić Zeratula i pozostałych Mrocznych Templariuszy uwięzionych przez Zergów w jednej z Terrańskich instalacji militarnych.

Artanis zgodził się na warunek Tassadara, a do operacji przyłączył się również Jim Raynor. Raynor z Zeratulem towarzyszyli potem byłemu egzekutorowi w drodze na Aiur, gdzie planowali przyłączyć się do walki z Zergami. Niestety Konklawe było nieustępliwe w swym postanowieniu by nie współdziałać z Mrocznymi Templariuszami. Doszło do starć pomiędzy kastą Sędziów (Judicator) a zwolennikami Tassadara i ich sojusznikami.

Nie mogąc znieść widoku walki pomiędzy jego pobratymcami, Tassadar oddał się w ręce Sędziów. Jednakże niedługo potem został uwolniony przez swych sprzymierzeńców aby stawić czoło nadchodzącemu kryzysowi.

 

ZAGŁADA OVERMIND
Konklawe poważnie nie doceniło Zergów. Siły Protossów były nieomal na wyczerpaniu podczas gdy Zergów zdawało się być coraz więcej. Całe kontynenty zostały już opanowane, a Zeratul miał do przekazania jeszcze gorsze wieści. Podczas gdy uśmiercił Cerebrate na Char przez krótką chwilę został połączony więzią telepatyczną z Overmind. Zobaczył wówczas iż ewolucja Zergów, podobnie jak Protossów, była kierowana i sztucznie przyspieszana przez rasę znaną jako Xel’naga.

Ostatecznie Overmind wydobył się z pod kontroli Xel’naga i pochłonął tą antyczną rasę. Teraz Overmind planował wchłonąć również Protossów. Gdyby mu to się udało nikt już nie byłby w stanie stawić czoła Zergom.

Tassadar zwołał słabnące siły Protossów do ostatniego zrywu przeciw wspólnemu zagrożeniu, w ostatnich chwilach przed bitwą zawierając przymierze z Konklawe. Jednakże, podczas gdy siły Zergów zostały jedynie osłabione, sojusznicy ponieśli w starciach ciężkie straty. W desperackim, wielce ryzykownym ruchu, Tassadar przekierował energię Mrocznych Templariuszy poprzez kadłub swego statku Gantrithor, który skierował wprost na Monstrum.

W kolizji wynikła gigantyczna eksplozja niszcząc Overmind, a jego siły na Aiur poszły w rozsypkę. Jednak Protossi nie mieli wielu powodów do świętowania gdyż ich macierzysta planeta została obrócona w ruinę. Ponadto Zergowie jako rasa pozostali niepokonani. Na odległej planecie Char Kerrigan odczuła śmierć Overmind i ostatecznie pojęła prawdziwy cel jej stworzenia. Czas rządów Królowej Ostrzy właśnie się rozpoczynał.

Ewakuacja Aiur
Poświęcenie Tassadara zniszczyło Overmind, lecz niezliczone siły Zergów dalej siały zniszczenie na Aiur i z pewnością szybko starłyby z powierzchni planety pozostałych przy życiu Protosów. Zeratul zaoferował im schronienie na Shakuras, nowym domu Mrocznych Templarów. Choć była to ciężka decyzja, Artanis wraz z niedobitkami z rozdartej Konklawe zgodzili się iż najważniejszym było ocalenie tylu istnień, ile było tylko możliwe. Siły Jimmego Raynora wraz z Protosami wywalczyły sobie drogę poprzez zastępy Zergów do starożytnych wrót Xel’nagi, reliktu poprzedniej ery. Korzystając z bramy Zeratul otworzył portal do wrót na Shakuras. Podczas obrony Raynor wraz z małą grupą Protosów został odcięty od bramy, jednak Artanis i Zeratul poprowadzili wielu pobratymców ku bezpieczeństwu na Shakuras. Ku ich przerażeniu, zorientowali się iż Zergi podążyły za nimi na planetę Mrocznych Templarów. Uciekinierzy połączyli siły ze swymi mrocznymi braćmi, by razem stawić czoła inwazji. W tym samym czasie Raynor ze swymi żołnierzami i garstką protosów postanowili pozostać na Aiur i zamknąć portal, aby upewnić się że żadne posiłki dla Zergów nie dotrą na Shakuras. Nie pozostawiając sobie żadnej drogi ucieczki ten dzielny oddział wydawał się być skazany na zagładę.

Nieoczekiwani allianci
Mroczni Templarzy z żalem powiedli gości na spotkanie z Raszagal, starożytną władczynią rządzącą Shakuras. Głównym priorytetem Protosów było zwalczenie rozprzestrzeniającej się plagi Zergów na Shakuras. Raszagal stwierdziła iż moc świątyni Xel’naga na Shakuras może oczyścić planetę z Zergów, lecz do jej aktywacji niezbędne są dwa kryształy - Khalis i Uraj - które zaginęły przed wiekami. Niespodziewanie pojawiła się Kerrigan, która zapewniła nieufnych Protosów iż po śmierci Overmindu nie jest już bezlitosną morderczynią którą kiedyś była. Jednakże pozostałe przy życiu cerebraty połączyły się by stworzyć nowy Overmind, który wkrótce przejmie kontrolę nad rojem i znów przemieni Kerrigan w swojego sługę. Kerrigan zaoferowała swoją pomoc w odzyskaniu kryształów, którą Raszagal zaakceptowała pomimo obiekcji Artanisa i Zeratula. Protosi wraz z Kerrigan polecieli na Braxis gdzie zabezpieczyli Uraj. Podczas tej operacji natknęli się na nie znaną im dotąd frakcję Terran zwącą się Zjednoczonym Dyrektoriatem Ziemi (UED). Gdy siły UED wezwały Protosów do poddania, ci odmówili i uniknęli pojmania. Kolejnym punktem wyprawy była planeta Char, na której odnaleziony został drugi kryształ - Khalis, umiejscowiony niebezpiecznie blisko tworzącego się Overmindu. Walcząc przeciw młodemu Overmindowi i Zergom, Kerigan i grupa protosów odzyskała kryształ i powróciła na Shakuras.

Tragedia na Shakuras
Po powrocie okazało się że niektórzy z ocalałych z Aiur Protosów odwrócili się przeciwko swym mrocznym braciom. W samym środku kryzysu Raszagal nie była w nastroju do rokowań, rozkazała więc Mrocznym Templarom usunięcie wszystkich buntowników. Zeratul był zmartwiony tym rozkazem, jednak zarówno on jak i jego sprzymierzeńcy wykonali go bez sprzeciwu. Gdy powstanie upadło, Mroczni Templarzy zażądali poddania się jego przywódcy. Ten jednak odmówił twierdząc że Protosi są skazani na klęskę, a Raszagal ukrywa przed nimi odrażający sekret. Zanim jednak zdrajcy udało się sprecyzować oskarżenia, Kerrigan i jej sługi zaszlachtowały go. W gniewie Zeratul rozkazał Kerrigan opuścić Shakuras. Ta bez sprzeciwu odleciała twierdząc że i tak ich przymierze osiągnęło juz wyznaczone cele. Cerebraty które odmówiły podporządkowania się Kerrigan, teraz, dzięki pomocy Mrocznych Templarów, wszystkie były zniszczone. Zergi opanowałyby Shakuras gdyby nie uwolniona przez Protosów moc świątyni Xel’naga. Jednak Protosi kontynuując swoje działania dalej nieświadomie pomagali Kerrigan w osiągnięciu jej celów. Artanis i Zeratul wnieśli kryształy na szczyt świątyni, ukierunkowali niezmierzone pokłady jej energi przeciw Zergom i zmietli je wszystkie z powierzchni Shakuras.

Odkrycie psi disruptora
Od pewnego czasu UED obserwowało kolonie Terran w sektorze Koprulu. Po odkryciu Protosów i Zergów rada Dyrektoriatu zadecydowała o odzyskaniu kontroli nad swymi dalekimi kuzynami. UED wysłało ekspedycję dowodzona przez admirała DuGalla. Otrzymał on rozkaz przejęcia władzy nad Dominium Terran i pojmania młodego Overmindu. W pierwszej kolejności, z pomocą Samira Durana i ruchu oporu Konfederatów, UED zabezpieczyła planetę Braxis jako przyczółek do dalszych działań. Vice admirał Stukow, doradca taktyczny DuGalla zrekrutował grupę Durana jako komórkę operacyjną sił UED. Następnie DuGalle wyprowadził niespodziewany atak na Dylariańskie stocznie, przejmując wiele spoczywających tam Battlecruiserow Dominium. Wprawdzie przybyły posiłki Dominium pod dowództwem generała Edmunda Dukea, jednak nie miały one wystarczającej siły ognia by stawić opór flocie UED i ostatecznie się wycofały. Triumfująca flota zniszczyła doki, a pozostałych przy życiu obrońców wcielono do sił UED. UED dowiedziało się również o tajemniczej broni na planecie Tarsonis - psi disruptorze - który mógł blokować komunikację pomiędzy zergami. Gdyby Dominium udało się przejąć broń, UED nie byłoby wstanie użyć Zregów jak zaplanowano. Jednak gdy Duran doradził DuGallowi zniszczenie psi disruptora, ten zgodził się pomimo sprzeciwu ze strony Stukova. Duran z siłami UED zabezpieczył broń, lecz na miejscu pojawiło kilku Ghostów UED z rozkazami od viceadmirała Stukova by rozmontować urządzenie. Samir nie miał innego wyboru jak tylko przekazać psi disruptor.

Bunt Stukova
Flota UED zmierzała w strone Korhal IV, stolicy Dominium. Atakując miasto stołeczne, Augustgrad, siły DuGalla w końcu otoczyły pozostałe wojska Mengska. UED przygotowywało się do aresztowania Imperatora, lecz w ostatniej chwili w starym battlecruiserze Arcturusa Hyperionie przybyl Jim Raynor wraz z małą flotą Protosów. Raynor, Protosi i Mengsk zdołali razem uciec z okrążenia, a siły UED rozpoczęły pościg. UED namierzyło Raynora i Mengska na Aiur, gdzie uciekinierzy uruchomili portal i przygotowywali się do przejścia. Energia wrót przyciągnęła otaczające bramę Zergi, a ku zaskoczeniu Stukova, siły dowodzone przez Durana wycofały się ze swych pozycji, odsłaniając na atak roju wojska UED. Nie będąc w stanie powstrzymać Zergów jednocześnie starając się zatrzymać Mengska, Stukov wycofał swoje jednostki by połączyć się z flotą. Sam Stukov nagle odleciał na Braxis. DuGalle nie wiedział co myśleć o ucieczce Raynora z Mengskiem, i opuszczeniu przez viceadmirała pola bitwy na Aiur. Gdy UED wykryło psi disruptor na Braxis, Duran stwierdził że Stukov zmontował z powrotem urządzenie z Tarsonis by sabotować działania UED. Nie mogąc zlekceważyć faktów, DuGalle rozkazał Samirowi odnaleźć i zabić Stukova. Duran postrzelił śmiertelnie viceadmirała i zniknął. Umierający Stukov powiedział DuGallowi że prawdziwym zdrajcą był Samir i że prawdopodobnie był on zainfekowany przez Zergi. Powiedział również iż to dzięki Duranowi udało się zbiec Raynorowi z Mengskiem. Ponadto Samir sugerował zniszczenie psi disruptora, który Stukov rozkazał zmontować z powrotem, gdyż był pewien że jest on niezbędny by uratować ludzkość przed Zergami. Wiadomość viceadmirała przekonała DuGalla, który ustanowił garnizon na Braxis zanim poprowadził flotę do ataku na Char. Siły UED zrównały z ziemią linie obrony młodego Overmindu, i zaaplikowały mu potężne dawki neurostymulatorów by móc go kontrolować.

Kontrolując rój
Jak tylko neurostymulatory zaczęły działać na Overmind, w centrum sił UED nagle pojawiła się Kerrigan wraz z Duranem. Kerrigan przedstawiła się jako przywódczyni Zergów. Jasnym było że Duran jest zainfekowany przez rój. DuGalle zagroził urzyciem psi disruptora i zakłóceniem kontroli Kerrigan nad Zergami, ona jednak zapowiedziała zniszczenie broni w niedługim czasie. Podziękowała też admirałowi za zabicie Stukowa i oddaliła się wraz z Duranem. Ustanawiając bazę na Char UED przejęło kontrolę nad Zergami poddanymi Overmindowi, które stanowiły większość roju. To dawało siłom UED znaczną przewagę nad Kerrigan, szczególnie że psi disruptor blokował jej próby przejęcia kontroli nad Zergami nie będącymi jeszcze pod wpływem młodego Overmindu. Kerrigan skontaktowała się z Shakuras i przekonała Jima Raynora oraz Protosów by uratowali pozostałości floty Dominium przed UED. Raynor i Protosi pozostali nieufni, lecz Kerrigan przekonywała ich że kontrola nad Zergami jest tylko pierwszym krokiem w planach Dyrektoriatu. Ziemia ostatecznie przejmie kontrole nad całym sektorem. Ponadto Kerrigan stwierdziła że nie życzy źle Mengskowi. Potrzebowała psi emitery Mengska by przejąć kontrolę nad kolejnymi Zergami, zniszczyć psi disruptor i zmieść flotę UED. W zamian za to zaoferowała Mengskowi pomoc w odzyskaniu Korhal IV. Nie mając innych opcji Mengsk przystał na warunki Kerrigan. Jej plan zadziałał bezbłędnie I udało się jej zniszczyć psi disruptor.

Zerwane przymierza
Kerrigan dotrzymała swojej części umowy, po wzmocnieniu zastępów swych sług pomogła Mengskowi odzyskać Korhal z rąk UED. Następnie bez ostrzeżenia, wysłała swoje siły przeciw obozom Protosów i Dominium. Generał Duke stracił w tej bitwie życie, lecz Kerrigan oszczędziła Mengska by mogła się napawać jego cierpieniem gdy obserwował ją rosnącą w siłę. Jeżeli chodzi o Jima Raynora, to udało mu się uciec zachowując życie, poprzysiągł on jednak iż pewnego dnia zabije Kerrigan. Następnym ruchem Kerrigan było porwanie i uprowadzenie na Char przywódczyni Mrocznych Templarów Raszagal. Jak można było przewidzieć Zeratul szybko wytropił miejsce pobytu Raszagal, i zarządał jej wydania. Kerrigan zaproponowała umowę: jeżeli Zeratul i jego towarzysze zniszczą nowy Overmind, ona zezwoli Raszagal powrócić do swego ludu. Ponieważ bezsprzecznie Overmind był tak samo wrogiem Protosów jak Kerrigan, Zeratul, choć niechętnie, wyraził jednak zgodę. Zaraz po tym jak Zeratul i jego towarzysze zniszczyli Overmind, dowiedzieli się że Kerrigan już dawno zniewoliła i skorumpowała ich przywódczynię. Królowa Ostrzy genialnie wymanewrowała Protosów. Po zniszczeniu Overmindu i wszystkich cerebratów, każdy Zerg w sektorze Koprulu poddał się jej kontroli. Jednak Mroczni Templarzy nie poddali się tak łatwo. Udało się im wykraść Raszagal z niewoli, lecz sługi Kerrigan otoczyły ich zanim zdążyli uciec. Z Zergami wszędzie dookoła, Zeratul stwierdził że woli zabić Raszagal niż oddać ją z powrotem Kerrigan. Śmiertelnie ranna przywódczyni Mrocznych Templarów podziękowała Zeratulowi za wyrwanie jej spod wpływu Królowej Ostrzy. Kerrigan stwierdziła że raczej oszczędzi Zeratula niż pozwoli mu znaleźć ukojenie w śmierci. Spustoszony przez zgryzotę i obwinianie się, Zeratul poprzysiągł pomścić Raszagal.

Coś potężniejszego
Gdy Zeratul i jego towarzysze opuścili Char, wykryli na pobliskim księżycu sygnaturę Protosów. Zeratul i kilku Protosów przeprowadziło dochodzenie i stwierdzili że ktoś używał technologii dzielenia genów by stworzyć hybrydy z mieszanki DNA Zergów i Protosów. W przynajmniej jednym przypadku próba wypadła pomyślnie. Patrząc na ten odrażający horror, Zeratul został zaskoczony przez pojawiającego się nagle przed komorą stazy człowieka. Przedstawił się on jako Samir Duran. Zeratul rozpoznał imię i zapytał czy pomysłodawczynią tego przedsięwzięcia była Kerrigan. Duran zaprzeczył twierdząc iż służy znacznie potężniejszej sile. Hybryda Zergo-Protosa była ostatnim krokiem w wielkim cyklu który właśnie dobiegał końca. Rozrzucone na tysiącach światów hybrydy właśnie się budzą a wszechświat na zawsze zmieni swe oblicze. Głęboko poruszeni Zeratul i jego towarzysze powrócili do swego statku by kontynuować podróż na Shakuras.

Kerrigan rośnie w siłę
Królowa Ostrzy wkrótce staneła przed kolejnym zagrożeniem, i nie była zadowolona gdy odkryła że Duran nagle zniknął. Okazało się że Mengsk wykorzystując dane dawno przysługi powoli zaczął budować nową flotę. Artanis również pojawił się w okolicy z flotą przybyłą z Shakuras. Również admirał DuGalle uparcie i z determinacją dożył do pokonania kobiety która stała za śmiercią Stukova. Kerrigan dała tym trzem flotom lekcję - lepiej nie drażnić roju. Artanis i Mengsk w obliczu porażki musieli wycofać swe siły z walki. Stało się jasne że flota UED sama nie jest w stanie pokonać przeważających sił Zergów. DuGalle zaoferował poddanie się jeżeli Kerrigan oszczędzi życie jego żołnierzy. Królowa Ostrzy nie była jednak zainteresowana braniem jeńców. Zamiast tego powiedziała admirałowi by zabierał swoją flotę z powrotem na Ziemię. Obiecała dać mu fory zanim wyśle w pościg rój. DuGalle i niedobitki jego floty posłuchali jako że nie mieli innego wyjścia. Na pokładzie statku flagowego, Aleksandra, DuGalle napisał ostatni list do żony. Jego misja była porażką. Zergi pozostały niepowstrzymane, światy kolonii - nie podbite,. Jego duma sprowadziła śmierć na Stukova, a na flotę ten desperacki odwrót. Admirał popełnił samobójstwo niedługo przed tym jak rój dopadł flotę i ją zniszczył. Do Ziemi nie doleciał ani jeden statek by zdać raport z wydarzeń w sektorze Koprulu.

Królowa Ostrzy nie spoczęła na laurach po swoim zwycięstwie. Kontrolowała Rój ze swojego głównego ula na planecie Char. Brood War uczynił ją dominującą siła w sektorze Koprulu. Początkowa ekspansja Zergów została zastąpiona złowrogim milczeniem przez cztery lata. Żaden ze zwiadów wysłanych do światów kontrolowanych przez Rój nie wróciło, by opowiedzieć co tam zobaczyli.

Dlatego pozostały jedynie spekulacje na temat tego co robiła - lub czego szukała - przez ten cały czas. Wielu uważa, że Zergowie rosną w siłę i hodują nowe organizmy zanim przystąpią raz jeszcze do ofensywy. Inni twierdzą, że Kerrigan nie atakuje z powodu resztek ludzkości, które pozostały w zmutowanym ciele potwora, którym się stała. Jednak Ci, którzy doświadczyli jej brutalnej furii wiedzą, że to tylko naiwne myślenie.

Mengsk i jego oddziały zgrupowały się na Korhal IV. Jego pierwszym rozkazem była przebudowa Dominium Terran. W Kerrigan znalazł nowy obiekt zemsty a zawsze czuł się szczęśliwszy mając jakiś konkretny cel do którego mógł dążyć. Wkrótce Dominium stało się najmocniejszą siłą wśród frakcji Terran, przejmując wiele z dawnych światów Konfederacji.

Kel-Morian Combine oraz Umojan Protectorate przygotowywały się do nieuniknionej wojny z Zergami lub Mengskiem. Główny oddział bojowy UED został doszczętnie zniszczony podczas Brood War, tylko kilka odseparowanych od siebie grup rozbitków pozostało w ukryciu w otchłaniach sektora Korpulu.

Jim Raynor poprowadził ruch oporu przeciwko Dominium, ale była to walka z wiatrakami. Arcturus Mengsk użył swoich najlepszych broni - mediów i propagandy - by zmarginalizować osiągnięcia Jima. Raynor powoli trai wiarę, pijąc nad umiar i będąc prześladowanym przez duchy z przeszłości. Nigdy nie wybaczył sobie straty Kerrigan.

Uciekinierzy z Aiur walczyli by dojść do siebie po utracie swojej planety matki, starając się złączyć swoje społeczeństwo z Ciemnymi Templariuszami, którzy swoim domem nazywają Shakuras. Przebiegało to z trudnościami dla obu stron a imię Raszagal było nie raz użyte do przywrócenia porządku.

Stare Conclave zostało zmiecione z powierzchni planety i podczas jego nieobecności wielu Protossów zaczęło powracać do swoich plemiennych tradycji szukając jedności i tożsamości. Pracując razem i wspólnie studiując nauki i technologię Xel'Naga na Shakuras, Protossi dokonali wielu technologicznych innowacji, które mają pomóc im w walce z Zergami.

Pamięć Raszagal nie opuściła Zeratul'a, który był mocno zaniepokojony spotkaniem z Samir Duranem i hybrydą Zerga i Protossa, którą tworzył. Krótko po pożegnaniu z Raynor'em na Shakuras opuścił on planetę i od tej pory nikt o nim nie słyszał. Do dziś szuka odpowiedzi na pytanie co mogł wróżyć Duran i jego hybryda. Ostatnio wpadł na ślad czegoś, co może być związane z Xel'nagą, stwórcą zarówno rasy Protossów jak i Zergów i poszukuje nowych wskazówek, które pozwolą mu rozwiązać tajemnicę...


Powrót
Drukuj
Poleć stronę znajomemu



Autor: Tony Maślana, Mleko23
Data publikacji : 31.07.2008
Data modyfikacji : 25.05.2009
Liczba wyświetleń tekstu: 26977